خطبه ۱۴۸
هر كدام از طلحه و زبير، اميدوار است كه حكومت را به دست آورد، و ديده به آن دوخته و رفيق خود را به حساب نمي آورد، آن دو، نه رشته اي الهي را چنگ زدند و نه با وسيله اي به خدا روي آوردند، هر كدام بار كينه رفيق خود را بر دوش مي كشد، كه به زودي پرده از روي آن كنار خواهد رفت. به خدا سوگند! اگر به آنچه مي خواهند برسند، اين جان آن را مي گيرد و آن، اين را از پاي درمي آورد، هم اكنون گروهي سركش و نافرمان بپا خاسته اند (ناكثين) پس خداجويان حسابگر كجايند؟ سنت پيامبر (ع) برايشان بيان گرديد و اخبار امروز را به آنان گفته اند، در حالي كه براي هر گمراهي علتي و براي هر عهدشكني بهانه اي وجود دارد. سوگند بخدا! من آن كس نيستم كه صداي گريه و بر سر و سينه زدن براي مرده و نداي فرشته مرگ را بشنود و عبرت نگيرد.
