امام علی علیه السلام میفرماید:
مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْيَبْدَأْ بِتَعْلِيمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِيمِ غَيْرِهِ وَ لْيَكُنْ تَأْدِيبُهُ بِسِيرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِيبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ .
كسى كه خود را رهبر مردم قرار داد، بايد پيش از آن كه به تعليم ديگران پردازد، خود را بسازد، و پيش از آن كه به گفتار تربيت كند، با كردار تعليم دهد، زيرا آن كس كه خود را تعليم دهد و ادب كند سزاوارتر به تعظيم است از آن كه ديگرى را تعليم دهد و ادب بياموزد.
اگر به مسائل زیربنایی سیاست توجه نشود، و ارزشها در مسائل سیاسی نادیده گرفته شود، سیاست صحیحی وجود نخواهد داشت و سیاستمداران سالمی نخواهیم داشت.
چه سیاستمدارانی که اعتقادی به ارزشهای اخلاقی ندارند و یا با سیاست توحیدی (الهی) آشنا نیستند و چه سیاستمدارانی که در جامعهی اسلامی زندگی میکنند، اما در عمل کاری به ارزشها ندارند، هردو گروه به انحراف و کجروی و انواع آفتها و مفاسد اجتماعی دچار خواهند شد و در روشهای دروغین سیاست و شیوههای شیطانی آن گرفتار خواهند شد....
